Welkom bij de podcast Spiegelverhalen, een podcast van stichting Follow the Wind waarin
ik, Mirjam Vogelzang, samen met Rombert Veenstra in gesprek ga over de gelijkenissen van Jezus
en de lessen die we daaruit kunnen leren.
Aflevering 5, De dankbaarheid van een schuldenaar.
Mirjam, ik heb een vraag jou, welke rol speelt dankbaarheid in jouw leven?
Dankbaarheid.
Dankbaarheid is iets wat ik soms heel erg lastig vind om te hebben of te doen.
Heb je of doe je dankbaarheid?
Dat weet ik niet.
Nee, dankbaarheid is wel iets waar ik me steeds bewust van probeer te zijn, maar ik merk ook
dat het heel vaak een makkelijk weg ebt, dat ik dan om me heen kijk en denk, ik ben ontevreden
over dit.
Of er, nou ja, als je in je huis kijkt als een voorbeeld, moet het opgeruimd worden,
of we hebben wel een heel kleine tuin, dat je eigenlijk een beetje de dingen gaat zien en
benoemen heel makkelijk, die misschien niet zo positief zijn, dus dan zit je niet in je
dankbaarheid.
Dus als ik heel eerlijk ben, is dat wel een worsteling.
Maar je bent er wel bewust van?
Ik ben er wel bewust van.
Dat is grappig.
Ik probeer me ook wel vaak om te draaien en te denken, nou hier, dank u dat ik een tuin
heb.
Nou ja, zoveel spullen dat er blijkbaar rommel kan zijn in ons huis, nou ja, goed, ik maak
er nu een beetje grapje van, maar ja, die rol ongeveer.
Nou, als je mij de vraag zou stellen, dankbaarheid, ik zat erover na te denken, ik ga hem jou stellen,
maar ik zou het niet zo goed weten en dan, ik moet er echt over nadenken.
Echt, wat gemeen!
Ja, omdat...
Je stelt mij een vraag waar je het antwoord zelf niet goed op weet.
Nou, ik weet het antwoord wel, ik ben het wel, het speelt ook wel een rol in mijn leven,
alleen ik hoor jou zeggen, je bent je er bewust van.
En ik ben minder bewust van mijn dankbaarheid, ben het wel, ik uitdoe het ook wel, alleen
ik dacht van, ik hoor jou veel bewusterd zeggen dan dat het bij mij...
Ja.
Maar goed, het is het kernwoord in de gelijkenis die we vandaag gaan bekijken, en daar zullen
we straks op terugkomen, ook over dit bewustzijn daarvan of niet, maar dat heeft te maken met,
we hebben al heel wat verhaallijnen van Lucas gehad, even zien dat Jezus daar het koninkrijk
van God brengen, hij bracht het nieuwe verbond, en dan door de bergrede zegt hij van, het is
een nieuwe manier van leven, die verandert jullie leven compleet, en dan zie je heel erg
die botsingen, dat zien we steeds ontstaan tussen de oude manier en de nieuwe manier,
Farizieeërs die daar moeite mee hadden, mensen die niet snapten wat Jezus nou precies bedoelde,
en dat blijft mij herhalen, de komende tijd zal het ook steeds terugkeren, en ook nu
weer zie je dat het daarom gaat, de complete transformatie van het leven, en het grappige
is, de laatste twee gelijkenissen zegt Lucas eigenlijk dat Jezus zei, wie me hoort en doet,
die gaat daar vanuit leven, vanuit de koninkrijk van God, nieuwe verbond, en als je het niet
altijd begrijpt, neem geen aanstoot aan, maar volg het, ontdek het, maak het eigen, hou
het vast, en die spanning die bouwt zich steeds opnieuw op, plopt steeds weer op, en ook
nu in de context die we gaan bekijken komt hij ook terug, Jezus heeft omgaan met mensen
die dus de wet niet uitleefden, die luisterden meer naar de aanbod die je had, en dan zegt
Farizieeërs, ja je bent een veelvraat, dronkaard, dat je met zulke mensen omgaat, nou en dat
gevoel, die spanning die we de afgelopen afleveringen, die nemen we ook mee naar de context van deze,
dat zou ik niet graag willen bekijken, de gelijkenissen van deze vinden we alleen in het Lucas
vergelen, een andere zagen we dat hij soms ook in Matthäus of Markus stond, maar deze
staat echt alleen in Lucas, dus we hebben eigenlijk één context, dat is Lucas, en hij wordt geschreven
gelijk naar de vergelijkenis van de passieve kinderen, dus er is niet echt een overgang,
die gelijkenis is afgesloten en dan zie je dat Lucas gelijk verder gaat, en dan komt
er al heel snel deze gelijkenis, en om de context goed te begrijpen zijn er twee personen
die een rol spelen, waardoor Jezus een gelijkenis ook gaat vertellen, en die twee wil ik met
je gaan bekijken, en zou wil je voorlezen, Lucas 7 en 36, ja, een van de Farizieeërs nodigde
hem uit voor de maaltijd, en toen hij uit huis van de Farizieeërs was binnengegaan, ging
hij aan tafel aanliggen, ja, nou hier hebben de eerste persoon een Farizieeër, ja, Jezus
wordt uitgenodigd om bij hem een maaltijd te eten, en verderop ontdekken we dat deze Farizieeër
Simon heet, ja, en we hadden het al eerder over gehad, bij Farizieeërs denken we gelijk
aan een hele negatieve groep mensen tegenover Jezus, nou je had dus de echt, de ultra rechtsen
die heel negatief waren, het oude houden we vast, Jezus willen we niks mee te maken hebben,
reageerde ook heel hard op hem, oordeelde over hem, daar is Simon geen onderdeel van,
want je had ook een andere groep, die waren wel kritisch op hem, maar die stonden meer
open, die luisterden nog wel naar hem, vonden het ook nog wel interessant wat Jezus zei,
dat zie je ook dat hij soms gesprek met heeft, is hij tot de Farizieeërs zijn waarschuwen voor
Herodes, dus er was ook een groep die open was en Simon zou daar ondervallen, want hij
nodigt Jezus uit, ja precies, het is wel duidelijk in het verhaal, je ziet dat hij hem uitnodigd
om te ontdekken wie is die Jezus, ja, en het checken van, ja klopt het wat over hem gezegd
zijn verwachtingen rondom Jezus die opgebouwd worden klopt dat wel, en dat is de eerste persoon
die we dus hier tegenkomen, en nou Simon die maakte maaltijd staat er en dan moeten we even zien,
deze maaltijden werden altijd op een binnenplaats van huis gehouden, dus dat was een gemakkelijke
toegankelijke plek, oh oké, mensen van de weg konden de binnenplaats wel zien, dus ze zagen ook
wel dat daar mensen uitgenodigd werden enzo, dit soort maaltijden waren wel altijd bedoeld,
waar belangrijke gasten aanwezig waren bij de Farizieeërs, een beetje te laten zien dan ook wie
er bij je aan tafel zit of, Farizieeërs hadden gewoon wel een status natuurlijk, ze gingen ook met
belangrijke mensen van het dorp om, dat zullen ook gewoon vrienden zijn geweest die elkaar ontmoeten,
maar als zo'n Farizieeërs een maaltijd hield of een belangrijke persoon was het wel een plek dat je
wist daar komen de mensen, de burgemeesters, een soort netwerk maaltijd ook, en als je daar
uitgenodigd was had je ook wel een verbindenis met elkaar, dus als mensen dingen wilden regelen
kwamen mensen weleens van buiten af, kijken wie zijn er aanwezig, wie heb ik eventueel nodig om nog
wat te vragen, of je ziet ook de bedelaars in die tijd ook wel bij die maaltijd kwamen, dit waren
de rijken misschien, oh ja kan ik er wat halen, kan ik er wat krijgen, ja dus het is niet vreemd dat
er op een gegeven moment een vrouw aankomt, alleen zien we heel duidelijk dat het heel normaal was
met mensen, alleen Simon echt niet blij is met deze vrouw, dat is de tweede persoon die we gaan bekijken
dat is Lucas 7 vers 37 en 38 zien we dat. Een vrouw die in de stad bekend stond als zondares had
gehoord dat hij bij de Farizieeër thuis zou eten en ze ging naar het huis met een albaste flesje met
geurige olie, ze ging achter Jezus staan aan het voeteneinde van het aanlichtbed, ze hulde en zijn
voeten werden nat door haar tranen, ze droogte ze met haar haar, kuste ze en vreef ze in met olie.
Ja, nou komt dus een persoon aangelopen wat niet gek was, maar dus in de beschrijving zie je wel
dat het een beladen persoon is, het is heel grappig de beschrijving van Lucas laat niet weten wat ze
nou gedaan heeft, maar als je verder opleest word je even weten dat hij met hoeren omging en ja dus
de kans is groot ook als je ziet hoe ze over haar kijken en de tijd gezien dat deze vrouw over het
bed heeft gedeeld met meer mensen, een mannen of een prostituee is, daarom ook wordt gezegd dat
Jezus met hen omging want Jezus zo ver als die laat haar toe, maar het is wel duidelijk de Farizieeër
wilde echt niet met deze vrouw gezien worden, totaal niet welkom en die vrouw die hier komt die
zal die spanning ook ervaren hebben in haar hart, als ze zeker ook een prostituee was dan als ze
zeker wel geweten hebben dat ze hier niet welkom was, een maaltijd als deze zou ze ook eigens niet
zo snel heen gaan want of ze zou constant bespot worden veroordeeld worden misschien ook wel echt
weggestuurd worden vernederd worden en maar haar drijf om te komen was Jezus, ze wist dat Jezus
hier aanwezig was en daarom komt ze met een flesje geurig olie en dat is wel heel uniek heel bijzonder
dat ze dat doet. Het is de vraag wel alleen van hoe komt het nou dat ze zo onder de indruk van
Jezus is. Wat ze dit zelfs doet. Ja dat weten we niet, ik kan me voorstellen dat ze Jezus ergens
ooit gezien heeft in het dorp of in de omgeving dus zijn woorden of de daden van gods barmhartigheid
die ze daarin zag haar geraakt hebben hoe zij hoe hij omging met zondag met mensen die hetzelfde
hadden meegemaakt dat dat ze geraakt was door zijn liefde. Ja zoiets had geweest moeten zijn. Ja en
misschien had Jezus ook op het moment oogcontact met haar gehad of haar aangesproken iets tegen haar
gezegd. Iets persoonlijks. Ja dat ze in tegenstelling tot de Farizieeërs is aandacht iemand die haar zag ja
dat is heel goed mogelijk dat weten we niet maar ik wil het wel gewoon meenemen want zoiets moet het
wel geweest zijn. Ja en zijn liefde moet haar geraakt hebben haar schuld tegenover god had door
Jezus benadering haar niet weggejaagd als Farizieeërs. Dus bij dat andere Farizieeërs ontdekt het hey wat ik heb
gedaan dat jaagt me weg bij de mensen die God vertegenwoordigen maar bij Jezus zien we dat dat
juist niet zo is. Nee precies het omgekeerde. Ja tegenoverstel en dan komt ze bij hem en dan
zie je dus dat zijn hart had moed gegeven om ondanks die spanning die er was waar ze niet
gezien werd wel naar hem toe te gaan. Ja. En dat is het hele unieke van wat hier gebeurt volgens mij
en dan begint ze te huilen de tranen vallen op zijn voeten en dan gaat ze haar voeten drogen en die
kussen ze en dat was echt een teken van grote eerbieten die ze had. Als ze iemands voeten kust ja.
Ze aanbid hem hier echt. Hoe reageerde de andere? Als het zo atypisch was dat zij binnenkwam in deze
situatie nog eens een keer zich zo gedroeg eigenlijk en zoveel eerbied aan Jezus toonde. Dat is een
interessante vraag want we zien het wel van Simon straks, daar gaan we naar kijken, maar kijk het huilen van
die vrouw moet wel aangrijpend zijn geweest. Ze open haar hart helemaal. Ik heb hem ook afgevraagd
zouden haar emoties mij ook geraakt hebben als ik daar zat. Of zou ik me aan deze vrouw gestoord hebben
op dat moment? Wat kom je nou doen? Ik weet niet wat ik had gedaan. Ik dacht ze er wel niet te wezen,
zullen mensen me wel gedacht hebben misschien. Het gaat hier om Simon, het is zijn maaltijd,
Jezus is hier, wat kom jij doen? Ik denk dat ze er meer achter naar gekeken. Dat zou ook heel
goed kunnen. Maar het is wel duidelijk bij Simon dat hij zijn hart verhard tegenover haar. Zijn
hart werd gedreven door de wet als Farizieeër en zonder het vaderhart van God. En die mensen die
dus de wet toepassen zonder het vaderhart van God te bij betrekken, die kijken alleen naar andere
mensen om te zien of ze verkeerde dingen doen. Dat was het probleem van de Farizieeërs, de wet, de regel.
En doordat die Farizieeërs niet meer met het vaderhart van God kijken, zien ze de vrouw ook niet.
Ze zien niet wie is deze vrouw en ze zien ook niet hoe kijkt God naar deze vrouw. Wat is
het? Het vaderhart, die betrekken ze er niet bij. Dus het blijft een statische regel. Ze zien eigenlijk
alleen de veroordeling dan of de hoer. Ja precies, de zonde. En daar willen we niks mee te maken.
Ik zeg het een beetje lomp maar, zo reageren ze wel. En ze verliezen, dat zie je ook bij
Farizieeërs, daardoor het besef dat ze zelf ook fouten maken. Want ze zitten alleen maar te
kijken van, wat doe jij hier? En niet, wat is onze overeenkomst misschien? Het besef van fouten. Dat
zien we dus ook dit bij Simon gebeuren in Lucas 7, vest 39 en 40. "Toen de Farizieeër die hem had
uitgenodigd dit zag, zei hij bij zichzelf, als hij een profeet was, zou hij weten wie de vrouw is die
hem aanraakt, dat ze een zonderes is. Maar Jezus zei tegen Simon, Simon ik heb je iets te zeggen,
meester spreek, zei hij. Simon maakte eigenlijk direct een keuze, hij ziet het gebeuren vanuit die
Farizieeërse gedachtegoed. Hij beoordeelt Jezus op het feit van, hij zou een profeet eventueel kunnen
zijn, maar in die tijd is het niet zo. Hij beoordeelt of eigenlijk veroordeelt hij Jezus dus ook.
Direct, want hij snapt niet wat Jezus kwam doen en als hij een profeet was dan wist hij wel welke
vrouw dit was en dan keurde hij het af. Eén ding is duidelijk, Jezus is een kletsmajoor. Ja,
dit is geen echte. We hoeven geen verwachting van hem te hebben. Nou, een hele duidelijke harde lijn en
hij klopt ook, de conclusie is Simon, Jezus was geen profeet, Jezus was de messias. Dat is wel heel
wat anders en die kenden wel echt de uitwerkelijke harten van de mensen, daarom reageert hij ook zo.
En het mooie vind ik dat hij direct als Simon ook laat merken dat hij het verschil zag tussen
de vrouw die hierbij komt omdat hij open voor haar staat, voor Jezus staat en na hem luistert en bij
hem wil zijn en Simon die Jezus uitnodigd zonder echt zijn hart te willen verbinden. Meer als netwerk
bijeenkomst, om dat te verrijken of zo. Ja en daarmee laat hij ook zien dat hij wel degelijk meer
was dan Simon dacht en dat zien we en dat is de reden waarom hij uiteindelijk dus de gelijkenis
aan Simon vertelt. Hij zegt ik heb je wat te vertellen en dan komt de gelijkenis. Die lezen we in
Lucas 7 vers 41 tot 43. Er was eens een geldschieter die twee schuldenaars had. De één was een 500
denarii schuldig, de ander 50. Omdat ze het geld niet konden terugbetalen, schuld hij beide
hun schuld kwijt. Wie van de twee zal hem de meeste liefde betonen? Simon antwoorde, ik
veronderstel degene aan wie hij het grootste bedrag heeft kwijtgeschoelden. Hij zei tegen hem dat is
juist geoordeeld. Ja dat is een hele duidelijke gelijkenis. Jij verstelt er zijn twee schuldenaar
even 50 penningen, ander 500 penningen. Ik heb het omgerekend. Het gaat hier dus om een schuld van
4.000 euro en 40.000 euro. Dat is nog een groot verschil. Ja inderdaad. Beide mannen staan dus in
schuld bij dezelfde man die hun geld geleend had. Maar beide mannen zijn niet in staat om het bedrag
te betalen. En dan zegt de schuldeiser als je in die tijd je schuld niet kon betalen waren echt
medogeloos. Geen genade. Volgens mij werd je slaaf gemaakt vaak toch? Ja dat soort dingen werden toegepast. Je dochter of zoon? Ja en die weet ik niet. Maar er was geen ruimte voor van wat er in deze gelijkenis gebeurt. Je ziet wat Jezus vertelt is echt heel uniek. De schuldeiser kent genade. Hij schrolt het is kwijt want hij zegt jullie zijn niet in tijd om het te betalen. Dus die schuld die je hebt, ik haal de schuld aan.
Ik haal hem van je af. En dat is dus eigenlijk in deze context, dat was echt onmogelijk als iemand schuld
had. En dan zegt Jezus toch doet deze man het omdat hij wist dat het niet kon. En dan die twee schuldenaars
hebben natuurlijk heel erg Simon en de zonnige vrouw. Simon die de wet probeerde uit te leven dus
kleinere schuld misschien had. Hij had een schuld. Ja precies. En de vrouw die misschien dan wel veel
schuld had, had ook een schuld maar werd het net zo goed kwijtgescholden. En dan ik denk dat Simon heel
snel wel goed begreep wat hier gebeurde natuurlijk. Dus de reactie van Simon vind ik ook wel grappig.
Ik denk dat hij misschien ook een beetje boos zo ja nou je veronderstelt diegene met een groot
bedrag. Ja en het was een confronterende gelijkenis voor hem op dit moment. Zou Simon dit ook op
zichzelf betrokken hebben? Zou hij zichzelf gezien hebben als diegene die die 50 denarii dan schuldig was?
Ja dat is een goede vraag. Ik denk dat hij vanuit zijn grondgedachte misschien wel de twee rollen
herkende. De vrouw en hij. Maar dat het een natuurlijke verhaal bevestigt dat de vrouw
een grote schuld had. En we zien dat Jezus deze gelijkenis daarna aan hem uitlegt en hem ook
vertelt waarom hij deze gelijkenis vertelt. En dan komt dan vindt het natuurlijk een confrontatie
voor Simon plaats. Dat zien we in Lucas 7 vers 44 tot 47. Toen draaide hij zich op naar de vrouw en vroeg
aan Simon zie je deze vrouw? Ik ben in jouw huis te gast en je hebt me geen water voor mijn voeten
gegeven maar zij heeft met haar tranen mijn voeten nat gemaakt en ze met haar haar afgedroogd. Je hebt
me niet begroet met een kus maar zij heeft sinds ze hier binnen binnen kwam onophoudelijk mijn voeten
gekust. Je hebt mijn hoofd niet met olie ingeverven maar zij heeft met geurige olie mijn voeten
ingeverven. Daarom zeg ik je haar zonden zijn haar vergeven al waren het er velen want ze heeft heel
veel liefde betoond. Maar wie weinig wordt vergeven betoont ook weinig liefde. Ja Jezus doel was niet
die van Simon die Farizieeërde had. Jezus was om mensen te komen om ze te redden in het leven
en koninkrijk van God te geven, de genade te geven en om zo het koninkrijk te brengen. En daarom was
hij ook geen profeet die oordeel van God aankondigde of wees waar fouten zaten en bekeering. Nee hij was
de beloofde messias die het nieuwe verbond zou brengen. Simon die keek eigenlijk alleen maar
met verwachtte daarom ook een profeet die de wet scherp meer was gezegd. Die gelijke oordeel zou
uitspreken. Ja die is dus alleen maar bezig met het veroordelen van de mensen om zich heen om het
koninkrijk te brengen, om die principes strak te houden en wie daar niet aan doet af te keuren en
zo. En daarom ziet hij zijn eigen tekortkoningen ook helemaal niet meer zoals je zei. Hij miste
daardoor ook eigenlijk wie Jezus totaal was en voor hem kon zijn. Hij besefte dat hij zelf ook
daardoor niet meer dat hij eigenlijk gnaden nodig had want hij was eigenlijk heel dankbaar met wie hij
zelf was waarschijnlijk. Ja hij was wel lekker bezig waarschijnlijk. Ja en je ziet dus dat het zijn
levenshouding helemaal beïnvloedt van die manier van kijken en dat hij heel onverschillig daarom ook
tegenover Jezus komst was want eigenlijk zat hij in die man nodig. Ah ja Jezus is niet zo zeer
nodig om hem te redden van de fout in zijn leven. En dat zie je dus ook dat Jezus door de koele
manier waarop je hem op ontvangen hebt. Het was normaal gebruikelijk dus zegt Jezus om met een kus
iemand te begroeten, de voeten te verzorgen en Jezus zegt jij hebt er mij niet op die manier
ontvangen. Jezus was misschien heel druk bezig alle belangrijke gasten te ontvangen. Ja precies ja zo
lijkt het. Ja ik zie hem ook misschien wel heel tevreden rondgekeken hebben hoe alle gasten
belangrijk is en Jezus mocht misschien al dankbaar zijn dat hij uitgenodigd was. Ja het was misschien
een soort van de introducee of zo in zijn ogen. Het was in ieder geval hij was niet heel erg gefocust
op hij was niet bewust van de grote kwijt schelden die aanwezig was in zijn leven. En daarom zegt
Jezus ook tegen Simon in deze vrouw die besefte het wel zij weet wie ik ben zij ziet echt wat ik
haar kan bieden en daardoor reageert ze ook zo. Daardoor komt ze ook met die dankbaarheid en
daardoor komt deze emotie ook bij de los. Omdat zij beseft dat ik die Messias ben die haar de liefde
van God weergeeft die haar verbindt met wat zij al haar hele leven gezocht heeft. En Jezus' woorden
hadden dus niet echt echt denk ik een doel om hem te berispen. Zo van Simon kijk nou wat ben jij heel
fout bezig. Maar meer om zijn ogen te open van kijk eens wat hier gebeurt het koninkrijk komt. Maar
als je niet ziet wie ik ben en wat ik je wil geven dan ga je missen. En dit verklaart ook waarom de
Farizieeër het koninkrijk mist en de vrouw het wel ontvangt die vergeving. Want het is heel duidelijk
wat hier gebeurt is dat Simon die het koninkrijk wilde uitleven met de wet en dat verlangde daar
ook helemaal ingeburgerd was, ontvangt het niet. En de vrouw waarvan men dacht nou die zou nooit
kunnen ontvangen die ontvangt het, doordat ze ziet wie Jezus is en daar ook dankbaar voor is dat
hij dat komt brengen. Simon is eigenlijk niet eens dankbaar dat Jezus bij hem aanwezig is want hij
heeft hem niet eens echt ontvangen of zo blij dat je er bent. Andere gasten wel, maar Jezus niet.
Hij test hem en dat zie ook gebeuren want in Lucas 7 vers 48 tot 50 lezen we het volgende.
Toen zei hij tegen haar u zonde zijn u vergeven. Zijn tafelgenoten dachten bij zichzelf wie is
hij dat hij zelfs zonder vergeeft. Hij zei tegen de vrouw uw geloof heeft u gered ga in vrede.
De vrouw die geen enkele moeite had gedaan om de wet uit te leven die werd de zonde vergeven en het
koninkrijk gegeven en de man die er alles aan had gedaan die de oplossing hoe kunnen we met
door de wet de koninkrijk uitleven. Zij wordt het gegeven. Hij geeft het haar letterlijk op dit
moment en dat komt omdat in haar hart 1 Johannes 4 vers 18 tot 19 heeft plaatsgevonden. De liefde laat
geen ruimte voor angst. Volmaakte liefde sluit angst uit want angst veronderstelt straf. In iemand
die angst kent is de liefde geen werkelijkheid geworden. Wij hebben lief omdat God ons het
eerst heeft liefde gehad. Jezus had ons eerst liefde mensen die heeft die liefde aan die vrouw
gegeven en daardoor ervaart die vrouw geen angst meer geen oordeel meer. Die volmaakte liefde sluit
die angst uit en daarom komt ze bij hem komt ze bij God de vader en het koninkrijk terecht en
in haar is volmaakte liefde werkelijkheid geworden en bij Simon zie je dus dat dat niet het geval is
want die is nog steeds eigen bang voor het oordeel omdat hij de volmaakte liefde van God in Jezus niet
ziet. Dus ook die vrouw heeft geen geloofbeleidendis gedaan deze manier maar het is de dankbaarheid die
zij toont de aanbidding die ze geeft dat is een uiting van haar geloof en het laat zien dat dat
geloof ook uitgedrukt door onze liefde voor Jezus onze dankbaarheid richting hem en Simon
blijft onveranderd omdat hij zich geen reden voor dankbaarheid naar Jezus kent ook daarom niet van
hem ontvangt wat hij ook net zo goed nodig had en anders dan de vrouw is hij niet eens dankbaar
voor Jezus en stoot hij hem eigenlijk af. Ik vind het ook geweldig dat gasten ook aan de tafel zeggen
wat gebeurt hier? Wie is hij? Wie vind ik ook bijzonder. Ze blijven zich afvragen dus herkennen
hem niet. Nee maar ze herkennen wel dat het koninkrijk hier vormgeeft. Dat de beloften van
profetie vervuld worden want ze zeggen wel van hoe kan het wat hier gebeurt. Ze zijn aan de ene kant
verwonderd van God kan toch alleen zonder vergeven maar toch voerden ze dat de verbondenheid met
God hier weer hersteld wordt die ze zelf verlangen. Dus het is enorm verwarrend voor ze en ik denk dat
dat ook wat Jezus hier Simon ook wil laten zien van de manier door de wet zo na te streven. Uiteindelijk
wil ik je helpen waar je zelf nog zo na verlangt en leer van deze vrouw die het wel gevonden heeft.
Welke conclusie kunnen we trekken uit deze gelijkenis, uit dit verhaal? Nou ik denk wanneer
wij gnaden los laten, ons alleen dus focus op de wet, dus die nieuwe wijnzaken of niet, zullen we
Jezus ook minder eer geven voor wat we van hem ontvangen hebben, ook minder dankbaar worden. En
door de wet zijn we vooral gericht op wat we zelf hebben gedaan, wat we in ons met zelf gepresteerd
hebben. Dat we mogen leren van we mogen gefocust blijven op de denk ik de genade die we ontvangen
hebben. Vooral bezig zijn met wat er in God's hart leefde en wat Jezus voor ons gedaan heeft dat de
baas van ons geloofde waardoor dankbaarheid en aanbidding ook tot leven komt. Die is dan niet
gericht meer op ons eigen prestaties maar op de genade van God. Dat hij voor ons gedaan heeft. Ja,
dat is wat de vrouw doet en wat Simon niet komt waardoor hij ook niet een ontmoeting heeft met de
goedheid van God en dat wat Jezus gaf, omdat hij dankbaar was vooral voor zijn eigen prestaties.
Ik vind het zelf een heel mooi verhaal, een hele mooie gelijkenis ook, omdat er zoveel gebeurt. Maar
als je gewoon naar je eigen leven kijkt, er zijn meerdere personen. De vrouw die zich
bewust is heel dankbaar is. Simon die Jezus onderzoekt en nog niet echt proeft waarom
je dankbaar kan zijn zeg maar. Deze mensen komen ook in onze kerk tegen, in onze samenkomsten
denk ik. In welke houding herken jij misschien het meeste die van Simon stort aan de vrouw die heel
dankbaar is of denk je van nou ik herken me momenteel wel heel erg in die vrouw of misschien wel een
aanwezige gast die denkt van wat gebeurt hier allemaal. Ja dat vind ik wel een confronterende
vraag. Ik moet denk ik wel concluderen dat ik Simon heel goed snap. Wat we het in het begin al
over hadden, ik ben wel vaak bezig met ik mag dankbaar zijn maar ik moet mezelf heel vaak er aan
herinneren dat ik toch echt heel erg afhankelijk ben of helemaal afhankelijk van de genade van Jezus en
dus heel vaak ook dankbaar voor te zijn. Maar het is wel makkelijk om, of makkelijk, ik betrap me
zelf er vaak op dat ik dat ik niet zo genadigd kijk naar naar anderen en daarmee bezig ben. Dus
als je in een dienst zit je merkt dat mensen enorm geraakt worden of zo, of uiting geven op een
manier. Er zit wel een opgaande lijn in. Ik denk vroeger, nou ja toen kon ik me echt irriteren dan
was het dan vond ik het bijna niet te houden zeg maar soms in een in een dienst als iemand dan
begon te huilen iemand van de aanbieding dacht ja zing gewoon je liedje. Of nou ja als mensen heel
uitbundig aan het vlaggen waren of nou ja allemaal dat soort uitingen. Ja daar was ik vooral daarmee
bezig. Ja. Hou je een beetje aan de... Ja doe even normaal. Ja het is echt heel erg wat ik nu eigenlijk zeg maar dat was wel hoe ik het ervond. Ik vond het overdreven. Ja. Maar ik heb inmiddels wel geleerd dat vooral iets zegt inderdaad over over over mijzelf.
Ik vind het interessant je zegt namelijk van dat was vroeger van de waar is dat dan veranderd of en wat is
er dan veranderd zeg maar. Een paar afleveringen geleden vertelde ik dat Jezus me echt weer
vastgegrepen heeft en daarin veranderde dat en dat had er mee te maken dat ik in aanraking kwam met zijn
liefde voor mij. Ja. En zijn genade voor mij en dat maakte ik dat ik dat ik ineens en dat was echt een
verandering ineens dat ik weer een keer naar de kerk ging. Ik was heel lang niet geweest en het was een
kerk waarin uitbundig gevlagd werd en gejoeld en nou weet ik wat er allemaal gedaan werd waar ik
normaal echt bijna het onmogelijk vond om in die dienst te blijven zitten. Dat ik nu dacht ik dacht
eigenlijk niks meer over ik genoot gewoon van Gods liefde. Ja. En dat vond ik echt opvallend. Dus
dat dat dat is me wel bijgebleven maar dat had alles te maken met mijn besef wat Jezus voor mij
betekende. Ja je snapte de dankbaarheid nu. Ik snapte de dankbaarheid. De emotie. Ja. Ja die dankbaarheid
ja precies die dankbaarheid voor zijn liefde zijn genade dat maakte dat ik helemaal niet meer
bezig was met hoe dat er voor anderen dan uitzag. Nee. Nee ik snap wel wat je wil ik herken ook wel
van periodes in mijn leven van daar ik dacht van ik weet niet waarom jij er nou zo staat te dansen.
Dansen ook vooral. Oh ja jij bent dansen? Ja want ik ben geen danser van natuur van en dat ik dus
stond te kijken van waarom zei je. Waarom zei je dat in hemelsnaam? Ja. En mensen heel uitgebreid
en ja ik stoorde me de in die zin aan. Ik denk nog niet eens dat ze deden maar het niet begrijpen of
zo. Ja. En dat uiteen ik misschien naar van doe normaal maar de confrontatie met dat ik niet
begreep waarom je nou zo daar zo zo uitbundig zou staan dansen terwijl theologisch David deed
het er heel normaal uiting. Iets in onderhemd toch ofzo? Niet per se koninklijk gekleed volgens mij.
Die ging helemaal los ja. Dus dat kreeg ik dan verstandelijk wel in de neer en toch voelde ik in
mijn hart een botsing, de wrijving van doe dit niet. En dat was meer denk ik ook confrontatie met de
eigen worsteling daarmee. Zo van niet begrijpen en daardoor werd ik zelf ook geconforteerd van
met het gemist ervan misschien. En toen later toen ik ook meer het vaderhart van God begreep
en ook besef meer ook van mijn eigen tekortkoming. Dus in het nieuwe verbond weer meer terugkwam.
Ja. Dus ook meer zoals die vrouw ervoer van ik kan er ook niks aan doen. Het is ook enkel genade dat
ik weer vanuit Koninkrijk moet leven. Ja. En de liefde van God heb leer kennen. En toen toen dat ik
ben nog van nature niet echt een danser maar ik ben wel in beweging gekomen. Ik stel me nu echt voor.
Als je echt door die dienst heen danst. En kinderen helpen daar ook bij. De laatste tijd wordt het nog
groter om hun dat ook te leren. Maar dat komt wel omdat je het zelf ook meer die vreugde meer
kent en de dankbaarheid er ook voor. Dus begrijp ik goed dat jij vooral in je huiskamer misschien met
je kinderen aan het dansen bent of doe je dat dan ook echt in de diensten? Nou kijk ze zijn van
nature doen we het veel thuis. Dat vind ik wel leuk. Maar ik neem ze wel bewust mee in de kerk. Het is niet
dat ik nou een extreem tango sta te doen. Maar de vrijheid leer tijdens de dienst dat te doen. En
zelf er heel erg van geniet. Dus het geeft mij ook hulp om het te doen. Maar ik wil ze wel leren van
we vieren feest omdat we Jezus dankbaar zijn om wat ontvangen hebben. En de kerk een plek is om daarvan te
genieten en vrijer te zijn. Dus als jij nu wil dansen gaan we dat doen. En ondertussen motiveert het mij
ook toch konden te doen natuurlijk. En ken jij dat ook? Die vrijheid op te zoeken van... Ja ik link
hem denk ik heel vaak ook wel aan een stukje hoe nederig ben ik nog naar naar Jezus toe. Dus dat
vind ik ook wel mooi in het verhaal als je kijkt naar wat ze doet. Zo huilen dat ze alleen haar
tranen nodig heeft om iemands voeten te wassen. Dan sta je echt flink te huilen, je haren gebruikt en
iemands voeten kust. Ik vraag me nou bijvoorbeeld in zo'n dienst dat ze mensen dansen en ik denk dan
wel eens durf ik dat dan ook nog te doen. Durf ik dan zeg maar mijn trots bijvoorbeeld af te leggen om
gewoon voor Jezus te gaan dansen of iets alleen voor hem te doen. Ik denk dat ik dat vaak ook nog
wel lastig vind om dan me daar overheen te zetten. Dus dan ben ik ook meer bezig met de mensen om me heen
zeg maar hoe die daar misschien naar kijken dan Jezus en gewoon hem dankbaar zijn en daar eigenlijk
alles voor af willen leggen en gewoon daar voor willen gaan. Ja is dat dan ook onbewust toch nog
van verdoe ik wel aan als ik dit nu toelaat dus in die genade stap en de emotie de ruimte geeft die
bij het nieuwe verbond uit wordt. Oh maar dan ga ik misschien niet aan de verwachting van de mensen
om me heen voldoende die er onbewust misschien toch door liturgie of weet ik veel is. Dat denk
ik. Ja dat dat toch uiteindelijk nog steeds wat ik herken nog. Ja dat dat altijd wel een beetje
doorheen speelt. Ja. Eigenlijk denk ik als we dit verhaal zo lezen dan zou ik willen zijn zoals die
vrouw. Maakt niet uit wie er allemaal zit. Blijkbaar zit daar soort van de top van die stad misschien wel
die allemaal uitgenodigd is door Simon en Jezus mag daar dan ook maar zij denkt gewoon Jezus zit
daar ik ga gewoon en ik gooi alles eruit. Ja. En ik gebruik mijn haren want ik heb geen weet ik geen
handdoek of en nou ja we hebben het nog niet eens over die olie hele kostbare olie gehad maar die
gooit zich gewoon over zijn voeten uit. Ja. Weet je gewoon nou ja een beetje. De meest waardevolle wat
ze had nam ze mee om hem te eren. Ja. Dus dat je zeg maar dat gevoel parkeert van maakt niet uit
wat wat mensen van me denken. Ik ga ik ga voor Jezus en dat daar doe ik gewoon alles voor. Ja. Ja dat
zou ik wel meer willen doen. Ja. Ja dat dat kunst is denk ik ik herken dat heel erg dat je ook dat
voelt en toch die sociale druk die ontstaat van dit zijn we niet zo gewend. Ja ik was laatst met
vrienden van mij naar een latino gemeenschap en dat zat ik tussen. Zo is de latino cultuur natuurlijk
veel uitbundiger. Maar er staat ook een vrouw die was ook heel erg kerstviering en heel erg vanuit
de emotie in een hoek. Zo die latino cultuur natuurlijk emotie groot is maar heel erg te huilen.
Ja ik merkte dat ik zit hier als simon. Ja. En dat ik dacht van ja maar zij had echt lak aan alles. Ze
tranen en biefelde maar ze schreeuwde ook gewoon uit in die zin. En toen voelde ik me even van die
vrijheid die jullie ervaren hier. Dat ben ik toch wel heel jaloers op. Ja. Dat is een heel mooie
ervaring om van te leren. In mijn dagelijks leven merk ik wel van dit. Ik ben het ook meer gewend om
het thuis toe te laten. Daar lukt het me eerder om daar te komen. In je binnenkamer. Ja. En daar
vindt het ook plaats. En dat is ook mooi om zo. Herken je dat ook? Dat je thuis. Ja ik ga in
het dienst niet dansen maar kan thuis wel dansen ja. Ja. Ja dat is dat ja. En dan kunnen die
waterlanders ook wat makkelijker komen. Ja dat herken ik wel ja. Laten we afsluiten met de
bemoediging. Ja ik heb een mooie tekst uit Filipense 4 vers 6 tot 7. Wees over niets bezorgd maar
vraag God wat u nodig hebt en dank hem in alle uw gebeden. Dan zal de vrede van God die alle
verstand erboven gaat uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren. Ja volgens mij is deze
tekst alles wat er ook in het verhaal gebeurt. En hij kan ook op twee manieren toegepast worden
voor mij. In de eerste van deze tekst is het nieuw verbond. Ik weet niet of de context er per se
over gaat maar als je hem vanuit die leest. Wees over niets bezorgd van als je wat je ook gedaan
hebt als die vrouw. Maar vraag God wat u nodig hebt. Vragen om zijn genade wat je nodig hebt. En
dank hem in alle gebeden. Dus dank hem daarvoor dat je dat ontvangen hebt. Dan zal de vrede van God die
ons verstand erboven gaat die we niet kennen. De liefde de verbondheid met hem. Onze hart en
gedachten. Dus van elk oordeel op ons hart of in ons denken. Bewaren blijven in Christus. En ik denk
van aan de ene kant gaat het daarover dat we altijd mogen danken van dat. En dan zou dat nieuwe verbond
bewaren we daarom. Bewaken we daarmee ook. Dat we steeds weer daar bewust van blijven. Die ook alle
verstand erboven gaat. Ja alle verstand erboven. Ja mooi he. Ja dus ook ik dacht van als ik dankbaar
blijf dan zou ik misschien ook dansen op een manier zoals ik nog nooit gedacht had. Precies. Of emotie
daardoor krijgen. Liefde voor je is die ik nooit dacht te kunnen ontvangen of zo. Eigen maken. Maar
ik geloof ook dat het ook gewoon heel praktisch is. Dankbaarheid dat je hem ook breder kan trekken.
Wees over niet bezorgd. Dat ze bezorgd zijn over dingen. Focus meer op de zorgen. Kan dat misschien
ook groter zijn dan God worden op een gegeven moment. Maar dat deze tekst ook omgeven. Geef geef die
zorg aan God. Vraag hem wat je nodig hebt. En dank hem ook voor dat je die relatie kent. Dat
hij die vader voor je wil zijn. En dan zal die vrede. Dus de rust. Maar vrede is ook een
shalom in bij het Hebreeuws. Dus ook de zorg die God gaf dat we wat we nodig hadden ontvingen.
Die alle verstand erboven gaat. Zullen we ook ontvangen. Maar ook de zekerheid daarvan onze
gedachten weer beschermen. Dus ik denk van ja. Minder focus op voldoe ik aan de eisen of gaat
alles niet lukken. Nee dank u wel dat u dat ik door uw genade voldoe aan alle eisen. Dank u wel
dat u in alle omstandigheden daardoor ook voor mij zorgt dat ik mag leven vanuit verbonden
heb met u. En dat is een beleidiging van ons geloof. En ik vond deze tekst heel mooi. Voor mij
zeggen wat er in de gelijkheid plaatsvindt. En ons helpen om wat Jezus daarmee wil leren ook
eigen te maken. Ja precies.
Wil jij ook leren leven als een volwassen kind van God en een daadkrachtig dienaar van koning
Jezus. Ga dan naar www.followthewind.nl en geef je snel op voor een van onze trainingen of
nodig ons als kerk uit om onderwijs te komen geven. Blijf ook op de hoogte van onze nieuwe
podcast afleveringen, trainingen en andere activiteiten door ons te volgen op onze socials.